/ philosophy

Long live dictatorship! / Lang leve de dictatuur!

Once, once I thought I was free. That I lived in a free country. That I was free to think, to do as I see fit. That there was such a thing as a free will, that this was worth defening. Once... But is there something like freedom? Has there ever been something like freedom? Can this even exist?

We live in a free country. At least, that's what everyone is sayiang, so it has to be true... But what is freedom? Maybe once there was a meaning for this word, maybe once someone understood what freedom really is. Nowadays freedom can only be explained by it's opposite.

The opposite of freedom is `lack of freedom', a restriction on the choices you can make. This can be imprisonment of censorship. So the lack of freedom is every restriction, by yourself or others, in your choices. When any restriction causes lack of freedom, then freedom must be a lack of all these restrictions. This means there isn't any difference between freedom and absolute freedom. So are we really free? Because that's what people claim. Since freedom is a limit, any restriction we don't choose ourselfs makes us unfree.

I don't even have to start pointing out restrictions, they are all around us. Many of these restrictions are our own choice, for example appointments and bonds. But we are even more restricted by our surrounding, both socially and physically. We are raised with certain notions that, no matter how good they are, restrict your freedom of choice. We are forced in a certain direction by society (for example consumption) Without noticing we are, over our backs, steered into a certain direction.

The only thing there's left for us is a feeling of freedom. As long as people think they are free, it isn't necessary to actually be free. Do we want to live in a really free world? Won't this world be ruled by egoism? When everyone is really free to choose, without being held responsible by other people or higher powers, wouldn't every certainty we have fall away?

To live together in peace we have to hand in some of our freedom. The more people live together, the more freedom will have to be restricted. This sounds paradoxal, but it's true. The less freedom, the more peace. The other way around, the more freedom, the more fight. Long live dictatorship!


Ooit, ooit dacht ik dat ik vrij was. Dat ik in een vrij land leefde. Dat ik vrij was te denken, te doen naar eigen inzicht. Dat er zoiets bestond als een vrije wil, dat dit iets was om te verdedigen. Ooit... Maar bestaat er wel zoiets als vrijheid? Heeft er ooit zoiets als vrijheid bestaan? Kan dit wel bestaan?

Wij leven in een vrij land. Tenminste, dat is wat iedereen zegt, dus dan zal het wel waar zijn... Maar wat is dat dan? vrijheid. Misschien dat er ooit een betekenis geweest is voor dit woord, misschien dat ooit iemand begrepen heeft wat vrijheid nu werkelijk inhoud. Maar nu kan vrijheid alleen nog uitgelegd worden door het ergens tegenover te stellen.

Tegenover vrijheid staat onvrijheid, een beperking in de keuzes die je kunt maken. Dit kan door bijvoorbeeld gevangenschap of censuur. Zo gezegd is onvrijheid dus elke beperking die wordt opgelegd, door jezelf of door een ander, in de keuzemogelijkheden. Als enige beperking onvrijheid oplevert, dan moet vrijheid dus het ontbreken van deze beperkingen zijn. Er is dus geen verschil tussen vrijheid en absolute vrijheid. Maar zijn wij dan werkelijk vrij? Want dat is wat men beweert. Aangezien vrijheid een limiet situatie is, betekent elke beperking waarvoor wij niet zelf kiezen dat wij niet vrij zijn.

Ik hoef niet eens te beginnen om beperkingen aan te wijzen, ze zijn overal rondom ons. Voor veel van deze beperkingen kiezen wij zelf, denk aan de afspraken en verbintenissen die wij aangaan. Maar nog meer worden wij beperkt door onze omgeving, zowel sociaal als fysiek. Wij worden opgevoed met bepaalde denkbeelden die je, hoe goed ze ook zijn, beperken in je keuzes. Wij worden door de maatschappij in een bepaalde richting gedwongen (bijv. consumptie) Zonder dat we er erg in hebben, worden we over onze rug gestuurd in een bepaalde richting.

Wat rest ons dan nog dan het gevoel van vrijheid. Zolang de mens maar het idee heeft vrij te zijn, is het niet nodig daadwerkelijk vrij te zijn. Willen we eigenlijk wel leven in een echt vrije wereld? Want zou deze wereld niet geregeerd worden door egoïsme? Wanneer een ieder werkelijk vrij was in zijn keuzes, zonder verantwoording af te hoeven leggen aan anderen mensen of hogere machten, zou dan niet elke zekerheid wegvallen?

Om samen te kunnen leven moet daarom vrijheid worden ingeleverd. Hoe meer mensen samenleven, hoe meer de vrijheid beperkt zal worden. Het lijkt paradoxaal, maar toch is het waar. Hoe minder vrijheid, hoe meer vrede. Omgekeerd, hoe meer vrijheid, hoe meer strijd. Lang leve de dictatuur!